Je innerlijk kompas

door | 10 nov, 2016 | professionele identiteit

Ken je ze nog? De Pernettya oftewel Parelbes. Ik kwam ze vandaag tegen toen ik even een blokje om liep. Als kind had ik geen flauw benul hoe deze bessen heetten. Het enige wat ik wist was dat ze de ideale ‘munitie’ waren voor mijn blaaspijp van pvc. Bij voorkeur schoot ik dan samen met mijn vriendjes op langsrijdende auto’s of op de ramen van woningen in de buurt. Ik kon een glimlach niet onderdrukken toen ik terugdacht aan mijn zoon, 8 jaar oud, die met een voltreffer de auto van uitgerekend de meest norse buurman uit onze wijk raakte. Deze man trapte prompt vol op de rem en stapte uit. Mijn zoon is nog nooit zo snel thuisgekomen.

Spelen. In hoeverre doen wij dat nog als volwassenen? Als kind op de leeftijd van 8, 9 en 10 jaar oud vaar je op je innerlijk kompas. Je doet veelal de dingen waar je zelf zin in hebt. Ontdekt, onderzoekt, verlegt je grenzen en spreekt je creativiteit aan. Alleen en met anderen.

Als je opgroeit leer je meer en meer je aan regels te conformeren en nemen je verantwoordelijkheden toe. In mijn werk als loopbaanprofessional zie ik maar al te vaak hoe het ‘moeten’ alle speelruimte wegneemt. Waardoor je wensen en verlangens naar de achtergrond verdwijnen en je de verbinding met je innerlijk kompas kwijtraakt. Ergens voel je wel dat het wringt, je neemt alleen geen tijd om dit gevoel te onderzoeken of werpt voor jezelf andere excuses op om dit niet aan te hoeven gaan.

Met het gebrek aan ruimte om te spelen, ontneem je jezelf de mogelijkheid om te experimenteren. Om van de gebaande paden af te wijken en je creativiteit aan te boren. Om te voelen waar het voor jou echt om draait en het kind in jezelf weer de ruimte te geven. Terwijl juist dan jouw eigen identiteit, jouw drijfveren, talenten en vaardigheden zichtbaar worden.

‘De enige zekerheid die je hebt, ben jezelf’ wordt vaak gezegd in deze wereld die voortdurend verandert. Het kind in jezelf is hierbij misschien wel de belangrijkste richtingaanwijzer die je hebt. Dus laten we vooral weer gaan spelen!